Dreaming Walls

Het legendarische Chelsea Hotel in New York City is een icoon van de tegencultuur van de jaren ’60 en  toevluchtsoord voor creatievelingen. Waarom kunstenaars en intellectuelen als Jimi Hendrix, Leonard Cohen, Marilyn Monroe, Patti Smith, Janis Joplin, Jim Morrison en de sterren van Andy Warhols Factory er graag verbleven is geen mysterie: veel appartementen in het negentiende-eeuwse bouwwerk bieden een overweldigend uitzicht op de wolkenkrabbers in Manhattan.


De twaalf etages van het mythische gebouw vormen misschien wel het beroemdste onderkomen voor iconen uit de popcultuur. Binnenkort gaat het na een grondige renovatie weer open voor het publiek als een van de meest modieuze luxehotels van New York. Tientallen excentrieke, vooral oudere huurders wonen al bijna tien jaar tussen de steigers en brokstukken. Tegen deze chaotische achtergrond dwaalt Dreaming Walls door de gangen, kamers en zalen, terwijl projecties op de muren ons herinneren aan de mythische geschiedenis. De huurders – slachtoffers van kapitalisme – en de muren van het hotel staan voor een keerpunt in een gezamenlijke geschiedenis.

De documentaire Dreaming Walls: Inside the Chelsea Hotel toont hoe New York onomkeerbaar verandert in een oord voor rijken.